متن زیر را با توجه به یک داستان زیبا به صورت شعر گذاشتم که فکر کنم برای شروع خوب باشه.
خیلی جالبه حتما تا تهشو با حوصله بخونید.
بی تو مهتاب شبی
.باز از آن کوچه گذشتم
همه تن چشم شدم.
خیره به دنبال تو گشتم
شوق دیدار تو لبریز شد
از جام وجودم
شدم آن عاشق دیوانه که بودم
باغ صد خاطره خندید
عطر صد خاطره پیچید
در نهانخانه جانم.
گل یاد تو درخشید
یادم آمد که شب باهم از ان کوچه گذشتیم
پر گشودیم و در آن خلوت دلخواسته گشتیم
ساعتی بر لب آن جوی نشستیم
تو همه راز جهان ریخته در
چشم سیاهت
من همه محو تماشای نگاهت
آسمان صاف وشب آرام
بخت خندان و زمان رام
خوشه ماه فروریخته در آب
شاخه ها دست بر آورده به مهتاب
شب وصحرا وگل وسنگ
همه دل داده به آواز شباهنگ
یادم آید تو به من گفتی:
از این عشق حذر کن
لحظه ای چند بر این آب نظر کن
آب
آیینه عشق گذران است
تو که امروز نگاهت
به نگاهی نگران است
باش فردا. که دلت باد گران است!
تا فراموش کنی. چندی از این شهر سفر کن!
با تو گفتم:
حذر از عشق؟!
ندانم!
سفر از پیش تو؟
هرگز نتوانم
نتوانم
روز اول که دل من به تمنای تو پر زد
چون کبوتر لب بام تو نشستم
تو به من سنگ زدی.من نه رمیدم.نه گسستم...
باز گفتم که:
تو صیادی و من آهوی دشتم
تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم
حذر از عشق تو ندانم. نتوانم!
اشک از شاخه فرو ریخت
مرغ شب ناله تلخی زد و بگریخت
اشک در چشم تو لرزید
ماه بر عشق تو خندید!
یادم آید که:
دگر از تو جوابی نشنیدم
پای در دامان اندوه کشیدم
نگسستم.نرمیدم...
رفت در ظلمت غم.آن شب و شبهای دگر هم
نگرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم
نه کنی دیگر از آن کوچه گذرهم...
بی تو.اما. به چه حالی من از آن کوچه گذشتم!
